Jo en de bril

Ik heb een nieuwe bril. Ja zeker, na 5 jaar dacht ik semi-spontaan kom laat ik eens een nieuwe bril aanschaffen.

5 jaar geleden, vlak na het overlijden van mijn vader heb ik mijn bril gekocht. Een intense periode, waarin ik sterk de drang had om iets te veranderen, zin in iets nieuws,vrolijks een oppepper....en dat werd dus mijn bril. Een verlengsel van mijn gevoel op dat moment en ik vond DE bril met DE look en ja....ook met DE prijskaart. Leuk zo'n imageverandering,maar duur!Durf ik zo'n gewaagd montuur te dragen? Heb ik dat er voor over? Kan ik dat, wil ik dat? Kortom, mijzelf doorzagen met vragen, mijn omgeving doorzagen met vragen en na lang wikken en wegen...was de boom om en neergedonderd met een ferme "ja". Vol trots mijn knalrode bril met een krulletje in het pootje gekocht! En binnen 24 uur weer teruggebracht...de bril kneep me,die was echt niet lief voor! Ik mag een andere uitzoeken...het had me al zoveel moeite gekost om deze te vinden,had alle monturen al op gehad en het was zo'n koude douche om mijn droompje in kleine duigjes te zien vallen. Mokkend en morrend op zoek naar DE vervanger...van knalrood naar donkerblauw met gouden pootjes...een hele omschakeling,veel rustiger en de keus was snel gemaakt...ik had al betaald voor de rode en deze zat in dezelfde prijscategorie dus een no brainer. Nadat ik over mijn eerste teleurstelling heen was, groeide mijn blijdschap met bril nr.2 Ik werd enthousiast ontvangen met mijn nieuwe pronkstuk op mijn neus...goed voor mijn zelfvertrouwen en ego,die er samen eens lekker voor zijn gaan zitten.

De bril:top! De reacties:top! Speciaalzaak met allure:top!Personeel:Ruk!
Er hebben  heel wat kinderhanden aan de bril gehangen en getrokken. Ik ben zelf ook nog wel eens van de gooi en smijt en tja...de bril heeft wel een ietsiepietsie te lijden. De speciaalzaak levert garantie en tevredenheid,dus kan ik altijd binnenlopen. Ik moet daarvoor wel eerst met de auto een kwartier rijden, geld betalen voor het parkeerkaartje om vervolgens "gratis" geholpen te kunnen worden. Het personeel onderling vindt elkaar geweldig en de spiegels doen het goed voor de narcistische trekjes. Strak in merkpak,de dure luchtjes bedwelmen me zodra ze voorbij huppelen. Met een tikkeltje arrogante houding aangevuld met uiterst correcte antwoorden waarbij ik niet voel of ze gemeend zijn word ik benaderd. Dit was niet zo bij de aanschaf van de bril,wat raar...? Eerst dacht ik dat het aan mij lag, ik zie/voel wel vaker dingen die net perse zo hoeven te zijn. Gaandeweg pik ik van anderen op dat zij dit op dezelfde manier ervaren. Mijn tolerantiegrens werd bereikt toen het jongste telgje van mijn vriendin van het kastje naar de muur werd gestuurd,zonder dat er iets gedaan werd behalve de rekening innen. Het kind had de bril goddorie zowat vertikaal op zijn neus staan!  Het enige wat goed was,waren de fantasieverhalen van het personeel over waardoor dat komt en hoe het kindje van net 4 er zelf verantwoordelijk voor was...hij bewoog en sprong te veel...Waren de grote bazen zelf aan het werk, geen probleem,dan werd je goed geholpen,dat wel..het personeel? Die waren te druk bezig met verliefd zijn op zichzelf en elkaar....

Ik heb me voorgenomen om daar geen zaken meer te doen. De volgende bril komt uit eigen dorp, goed voor de plaatselijke economie. Een bril uit een landelijke keten, zou dat nou net zo goed zijn als...? Kijken kan geen kwaad. Ik had 3 leuke monturen gezien bij de speciaalzaak uit het dorp... ik loop toch nog even binnen bij die ander. Ik had er geen hoge pet van op,de verwachtingen waren laag en bij de 4e bril had ik het bekende vingerknipgevoel:dit is hem! En wat een verschil in prijs (!),daar durf ik wel een gokje mee te wagen :)

Sinds zaterdag heb ik hem op mijn neus. Het montuur is leuk, voorkant zwart,achterkant vlammend rood, rondere vormen en zit lekker. De happy family heeft de goedkeuring gegeven.Het personeel werkt op tempo,wat ik als prettig ervaar. De een iets meer op de automatische piloot dan de ander,niet storend,beiden vriendelijk :) Bij het opzetten in de winkel had ik een hmmmm-gevoel wat ik niet kon verwoorden. Het beeld klopt niet, ik kan de vinger er niet opleggen wat het is... Uitleg van de brillenman over de werking van het oog en hersenen die moeten omschakelen klinkt logisch...Na de wenperiode niet goed? Terugkomen! Vanmorgen was ik eruit, het vingertje ligt op de zere plek...ik zie scherp op afstand, dichtbij wordt wazig. Ik lees nu zoals iemand leest die een leesbril kan gebruiken,terwijl ik een gloedjenieuwe bril op mijn neusje heb staan. Morgen is de winkel open en ga ik terug om het probleem op te lossen...Ik ben benieuwd of ik nu verschil ga merken met de speciaalzaak of de landelijke keten...

Jo