Jo en Sintbibbers

Vandaag was het Sinterklaasfeest van hubbies werk. Hij is net overgestapt van een heel klein bedrijfje naar een heel groot bedrijf en dit was voor mij de eerste kennismaking met zijn collega's en het bedrijf. Leuk spannend dus!

Een partycentrum in Zwolle, 's morgens vroeg in de dikke,dikke mist vertrokken. De eindlocatie is naast de lichtmis,kan niet missen! Wel in die dikke mist dus.... Op een parkeerplaats toch maar het adres in de handige TomTom ingetoetst nadat de bijdehante JoJo aan hubbie aanwees dat dat toch echt de lichtmis was waar we met 120 km. per uur aan voorbijsjeesden...

Geen hand voor ogen kunnen zien,vele smalle weggetjes getoetst aan het "keren op de weg-syndroom" vinden we de volgende parkeerplaats,die van het partycentrum. De Pieten staan bij de deur ons op te wachten met vrolijke vlaggetjes, de kinderen hangen aan mijn jurk en doen het nog net niet in hun broek. We zijn enorm op tijd want moeders de vrouw heeft een bloedhekel aan te laat komen, zeker als het gaat om een eerste indruk afgeven. Wel fijn dat we niet de allereersten zijn,want das ook weer niet wat. Koffie staat klaar, de pakjes drinken staan opgesteld in rijen van 6 en de mandjes met lekkere pepernoten,speculaas en strooigoed zijn goed gevuld. Tijd voor de inwendige mens...

De discopiet draait een lekker deuntje en de mensen druppelen binnen. Het gezin wat bij ons aan tafel schuift heeft een identiek verhaal over de locatie niet kunnen vinden,verkeerde afslagen,dikke mist en goed verstopt en ik verkneukel me over het feit dat sommige "problemen" zo heerlijk universeel zijn en tot schaterlach komt als het besproken wordt, lang leve de openheid!

De entertainment vangt aan...een goochelaar verzamelt de kinderen op de dansvloer en gaat van start. Onze Jut en Jul zoeken helemaal achterin steun bij elkaar en gaan op in de show. Halverwege krijgt de jongste -natuurlijk- een attribuut per ongeluk op haar hoofd geslingerd, wat de lachers van de zaal oproept maar ooowww...wat vindt ze dat lastig om mee om te gaan. The show must go on en dat doet zij ook...

Het moment supreme is daar...Sinterklaas komt eraan en is al bijna binnen!! Alle kinderen rennen naar voren, behalve die 2 die in tegenovergestelde richting zo ver mogelijk weg proberen te komen. De oudste klampt zich vast aan en achter mij (handig,zo'n grote moeder ) en de jongste springt met Tuttels in de hand op de arm bij papa (handig,zo'n sterke papa) en het feest kan los! De Hoofdpiet heeft ze in de gaten en probeert ze los te weken. Als ik toefluister dat ze de beste man heul spannend vinden, fluistert hij mij toe dat hij dat ook vond maar nu aan de Sint gewend is en het best een toffe gast is...okay,Piet met droge humor, I like!! Grinnikend volgen we de menigte vanaf de zijlijn en de meiden zitten heerlijk op afstand te kleuren met kleurplaten en stiften.

Tijd voor de kadootjes...de oudste kijkt verwilderd op "Heeft hij kadootjes mee??" en de tranen springen spontaan in haar ogen,moet dat?? Maar ja...wel een kadootje...dilemma...Vastgeklampt aan elkaar kunnen ze eerst de kunst afzien bij hun voorgangers en gelukkig kunnen ze samen naar de Sint toe want met dezelfde achternaam en dan ook nog eens uit hetzelfde gezin,pfoeii,meevallertje :)
Snel heen lopen,een handje geven,kadootje aannemen en weg...Laat de beste man nu net een praatje met ze beginnen. Hij weet van de liefde voor de paarden en dat de jongste aan streetdance doet.
De blik verandert bij Uppergup van "bangig" naar "kom maar op" want daar klopt natuurlijk he-le-maal niets van! Troelawupwup gaat niet met de eer van streetdance strijken,daar is zij toevallig van.
Haar zusje staat haar daadkrachtig bij,want het verhaal moet wel kloppen natuurlijk! Sint is ook niet gek en als hij zich samen met Piet herpakt en vertelt dat Troelawupwup zo snel kan zwemmen en enorm hard kan rennen,keert de rust terug bij de gezusters,alles is weer zoals het moet zijn en innig tevreden weten ze niet hoe snel ze weer naar hun ouders toe moeten gaan :)

Beide dames hebben een grote emmer met playmais gekregen en helemaal zelf de beste man ontmoet en hun dametje gestaan...ik werd er heel blij van. Vooral omdat ze zelf hun weg hebben gekozen en ze niet buigen voor wat de grote groep doet of verwacht. En daar..lieve meisjes,word ik heel blij van! Een mooier Sint Nicolaas cadeau hebben jullie mij niet kunnen geven!

Jo