Jo en CITO

Een vrolijk huppelende Uppergup komt naar me toe om haar tas aan mij af te geven en mee te gaan met een klasgenootje om te spelen.Ze klemt een gestencild boekje vast en wil die niet afgeven...of die mee mag want dan kunnen ze thuis nog even verder doen?
"Huh?" is het eerste wat in mij op komt en dan word ik nieuwsgierig..."Wat is het?" en een hoekje wordt me getoond,vingers krampachtig eromheen. In de gauwigheid zie ik dat het spellingsbladen zijn..."Joh,ga lekker spelen. Als je het af wilt maken,kan dat thuis ook nog wel een keer." School is school en spelen is spelen :)

Troelawupwup staat met haar vriendinnetje te stuiteren om mij en medemoeder heen,want jahaaaa...het is woensdag,tostidag!! Mam hou op te kleppen,in die auto en gaan met die banaan, we hebben (lekkere) honger. Giebel,giebel,ren,ren en weg zijn ze...Uppergup een dikke smok en tot straks (dat kan en mag gelukkig nog gewoon) ik haal je om 4 uur op en hopla,weg zijn we.

Thuis de tassen aan de kant, tv aan, warme choco want brrrrr,wat is het koud en even lekker niks. De meiden zijn heerlijk aan t smikkelen en geeft mij de rust en de tijd om eens even te kijken wat er van school is meegekomen...

Verslik...spuug...hoest...borrel,borrel...irritatie...vlekken in de nek...versnelde ademhaling...adrenalinestootje....en zucht uit,rustig nog eens kijken. Ja hoor,het staat er echt!

"Oefenboekje groep 4- Citotrainer Nederland"

Het CITO-monster grijpt gigantisch om zich heen...Elke school heeft zijn eigen manier van leren en gebruikt andere methodes. Om ervoor te zorgen dat alle kinderen van Nederland aan het einde van 8 jaar basisonderwijs op het zelfde niveau zitten, zijn er kerndoelen vastgesteld. Doelen die gehaald moeten worden aan het einde van een schooljaar en na voltooiing van de gehele basisschool. Hebben ze geleerd wat ze moeten leren? Als meetinstrument wordt CITO gebruikt...halverwege het jaar en aan het einde worden de toetsen afgenomen. De resulaten worden vergeleken met het landelijk gemiddelde en vandaaruit weet je hoe je kind het doet. De juf of meester ziet het kind dagelijks,neemt meerdere toetsen af die bij de methodes horen maar bovenal...weet hoe een kind in elkaar steekt en hoe het denkt...kortom,hij of zij heeft een zeer uitgebreid,gedetailleerd verslag. De uitslag van de CITO is uiteindelijk de bevestiging van wat hij of zij al weet of als het aan de aandacht ontglipt is een manier om dat stukje erbij te trekken. Kortom, CITO was een lief, klein knuffeltje voor het onderwijzend team.

Deze week worden in groep 8 de CITO eindtoetsen afgenomen. De laatste paar jaren werd hier enorm veel aandacht aangegeven door de media en in mijn ogen vele malen groter opgeklopt dan wat het is. Uiteindelijk is het een meetmoment, een methode-onafhankelijke toets die achterhaalt of de kerndoelen gehaald zijn voor de verschillende vakgebieden na 8 jaar basisonderwijs. Niets meer en niets minder. De juffen en meesters hebben vanaf groep 1 de ontwikkeling bijgehouden middels een leerlingvolgsysteem (jawel,ook van CITO), houden eigen observaties,oudergesprekken en alles bij en na 8 jaar onderwijs...of elk CITOtoetsmoment...krijg je via het LVS de bevestiging van je eigen werk/inzicht of mocht je iets over het hoofd gezien hebben,dan word je erop geattendeerd.

Tot mijn stomme verbazing zie ik dat CITO omgetoverd is naar een absolute waarde,een die boven het oordeel van de school en ouders uitstijgt. Het meest absurde is, dat de vervolgscholen deze absolute waarde overnemen...de score van de CITO bepaalt of jij wordt toegelaten...of niet.
Halloooooo,schieten we niet enorm het doel voorbij??

Dus wat gebeurt er? In dat hele drukke werkschema van de kinderen, drukken we oefenboekjes van CITO. We trainen ze, zodat de toetsen beter gemaakt worden en we een hogere score hebben. We maken ze bewust van het belang van deze toets...je toekomst hangt er vanaf! Faalangst wordt gekweekt, stress slaat toe want ja...kinderen van 12 met symptomen van overspannenheid/burn out zijn er al (...) De 3 dagen van toetsen worden voorafgegaan met 2 weken CITO trainen, wat zal dat wonderen doen voor de eindresultaten en voor de spanningsboog van kinderen. Om goed voor de dag te komen,wachten we niet tot groep 8...nee,we oefenen al in groep 4...ZUCHT!

En dan is daar in de handen van mijn net 7 jarige dochter het oefenboekje...5 spellingstaken, elke taak bestaat uit 10 opgaven en elke opgave heeft 4 zinnen en in 1 zin is het woord niet goed geschreven. De opdracht is zo groot,dat het niet binnen de gegeven tijd af kan zijn. (Zie wedstrijdelement? Wie komt het verst?) Inderdaad...teleurstelling,ik heb het werk niet af mama, ik ben maar tot taak 4 (!) gekomen. Mijn Uppergup is een pittbull,die bijt zich vast in wat in haar ogen "moet" en dus...na het spelen maakt ze het af. Jij bent juf,he mam? Jij kan het nakijken,he mam? En daar zit mam...het monster dat CITO heet, te bedwingen aan de keukentafel om mijn dochter een plezier te doen terwijl ik me afvraag waar we in vredesnaam mee bezig zijn...

Ik houd van simpel...school is school, spelen is spelen en vrij is vrij.
Mag CITO weer dat kleine, bevestigende knuffeltje worden voor de school? Dat de juf en meester de bevestiging ziet van hun eigen inzet en beoordeling? Wat besproken wordt met de ouders en niet in het Jeugdjournaal? Mogen de kinderen zonder oefenen de CITO toets maken zodat er sprake is van een waarheidsgetrouw resultaat? Mag dat? Alsjeblieft? Dank je wel....

Jo