Jo en Sinterklaas

Vandaag is de dag der dagen, de grote kindervriend uit Spanje komt vandaag aan met zijn pakjesboot 12. Eerst op televisie de intocht bekijken, dan het dorp in om hem in het echt te zien en vanavond de langverwachte schoen zetten. Wat een feest,wat een feest! Op school is de afgelopen week elke dag gekeken naar het Sinterklaasjournaal, thuis als het enigszins kan ook en door naar de extra internetuitzending want stel je voor dat je belangrijke info mist. Alle vragen worden te pas en te onpas op ons afgevuurd om logica in een onlogisch verhaal aan te brengen...en daar zit het hem nou juist in.

Ik heb zo'n verschrikkelijke hekel aan liegen en bedriegen,geheimen hebben en lulverhalen ophangen. Aangezien dit een volksfeest is en wij met zijn allen dit vieren (gezin,familie,school,werk,tout Nederland)is het not done om er niet aan mee te doen...zelfs onmogelijk. En ja,toen ze heel klein waren,was het wel grappig en een mooie manier om met de familie een feestje te vieren. Vanaf de tijd dat de oudste naar school gaat, groeide mijn weerstand. Helemaal toen ik de weerslag op beide gupjes zag. De oudste gaat haar 3e Sintviering tegemoet op school,de jongste de tweede keer. Spanning hoort erbij...als het leuk en gezond is.

Sinds vorig jaar zie ik geen leuke spanning meer. De dames hadden last van boze dromen, waren bang dat op het moment zij gaan slapen,er dingen gebeuren in hun slaapkamer of in hun huis. Doodeng...wij een lulverhaal ophangen dat we de deur voor ze opendoen,maar de sjeu van vertellen gaat er dan hard af kan ik je vertellen. Gespitst op hun gedrag om vooral niet stout te zijn en als het wel gebeurde...het zijn godzijdank kinderen...helemaal zenuwachtig dat de Sint boos zou zijn of ze mee zou nemen,met tranen in de ogen.

Dit jaar zie ik hetzelfde gebeuren. In plaats van een vermindering van spanning -ze zijn immers weer een jaartje ouder en sterker- neemt het toe...Uppergup heeft voor Sint Maarten een inventarisatie gehad wat de leerlingen gaan doen in de klas voor de Sint als hij op 4 december een bezoekje komt brengen. Een koprol noemde ze dapper,iets wat ze kan,njente problemo...ware het niet dat ze nu al buikpijn heeft om zo dicht bij de goedheiligman in de buurt te zijn en heeft het dagelijks over "De Koprol". Troelawupwup kijkt benauwd om zich heen, ze heeft het idee dat ze continue bekeken en afgeluisterd wordt en wordt onzeker over wat ze nu wel of niet mag. Needless to say dat dat een kort lontje met zich meebrengt en vele tranen. Het piepende vraagje "of ze dan ook bij ons binnenkomen" met het kleine lichaampje ineengedoken is wederom gesteld...en dat doet zeer!

Het is niet alleen kommer en kwel, het Sinterklaasjournaal is top, weten dat er straks kadootjes voor ze zijn natuurlijk geweldig,pepernoten bakken en eten,helemaal goed en straks zitten we saampjes voor de tv...hoe gezellig. Troelawupwup was in een ding zeer stellig..."Gaan jullie maar samen het dorp in om Sinterklaas te kijken,ik blijf wel thuis" Bij navraag geeft ze aan dat ze de goedheiligman "heel erg spannend vindt" zelfs zo spannend dat ze bereid is om alleen thuis te blijven, terwijl ze er een enorme hekel aan heeft om alleen te zijn...

De oudste heeft her en der kritische vragen gesteld en dat verrekte kwartje wil maar niet vallen,zucht!
Ik heb er een stapje bovenop gedaan en tot 2 keer toe een gesprek erop aan laten sturen dat ze zelf tot de ontdekking kwam dat het niet kan. Het bord voor haar hoofd is nog niet verdwenen.

Voor mij is de maat vol, het is potjes en doosjes een kinderfeest van kadootjes en gezelligheid, geen stressfactor wie het eerst en burnout te pakken heeft! Hubbie is nog niet helemaal om, ik wel...wat mij betreft trekken we de stekker eruit en vertellen we beide hoe de vork in de steel zit. Met ingebouwde garantie van kadootjes in december (tja,we zijn niet gek ;) )met de Kerst...want,o ja, Uppergup is ook gewoon nog even jarig, precies een week voor de Sint. Hoeveel stuiterspanning kun je hebben?

Ik ben heel benieuwd naar de mening van jou...wel of niet zeggen,wel of niet voor 5 december benoemen. Ik zadel ze daarmee natuurlijk wel op met een ander lastig iets...geheimhouding...

Jo