Jo en tijd

De tijd is een raar iets. Ongrijpbaar,vluchtig,aanwezig en onpeilbaar terwijl het een vaststaand gegeven is...raar toch?

Als kind zijnde wilde ik wel heel graag aan de wijzers van een klok gaan hangen om de tijd sneller te laten lopen. Dan was ik sneller jarig, kon ik eerder op schoolreisje,op naar de decembercadeau's want het wachten op al die leuke dingen duurde....zo....vre-se-lijk....lahahahaaaaaaaang. En dan de verjaardagen, ik had soms het gevoel dat mijn jaar een hondenjaar duurde. In dezelfde periode had ik al lang en breed 7x jarig kunnen zijn!Het duurde een eeuwigheid voordat ik 16 werd,eindelijk op mijn zwarte Puch Maxi crossen, toen duurde het weer 20 jaar voordat ik op mijn 17e met de theorie kon beginnen en na 5 jaar met de rijlessen op mijn 18e verjaardag kon starten. Wat een tartende tijd is dat,als je iets zo graag wilt en het maar niet opschiet....karretje de berg opduwen.

In mijn werk wilde ik wel een pauzeknop op de klok of een kaboutertje inbouwen die af en toe de wijzers juist terugduwde. Ik had in elk uur ongeveer 10 minuten te kort om het werk netjes en op die manier af te krijgen zoals ik dat graag zag. Meerdere bordjes tegelijkertijd draaiende houden in de lucht,zelf ertussendoor rennend bijna geen adempauze om eens echt te genieten van wat er allemaal gebeurt...rennende de berg af achter het karretje aan!

Met de komst van Uppergup en Troelawupwup in anderhalfjaar tijd hebben we er bewust voor gekozen dat ik thuis zou zijn. Met 2 jonge handenbindertjes kom je sowieso niet in rustig vaarwater te dobberen...ik zie dat meer als een kajaktochtje op een wild kolkende rivier...je gaat en zie maar hoe. Ontzettend veel lol en plezier,geradbraakt tot en met en met een enorme voldoening.

De beide dames gaan nu naar school,rustiger vaarwater? Tijd voor mijzelf? De klok is wederom ongenadig aanwezig. Halen,brengen,brengen,halen,van A naar B en weer terug. Tussen de vastliggende tijden heb ik tijd voor mijzelf...maar daar had ik meer van verwacht dan dat de praktijk opleverde :). Soms ben ik op zoek naar dat kaboutertje die even de wijzers op dezelfde plek houdt. Dan kan ik dat ene boek uitlezen, rustig en vaker (!)aan mijn blog werken, langer om de eettafel heen rennen om tikkertje te doen met de meiden, samen te tekenen en te kleuren en dan ineens de tijd bevriezen...achteroverleunen en zien voor wie ze nu al echt zijn. Dames in de dop, beseffend dat de schattige baby,dreumes,peuter,kleuter nu echt aan het verdwijnen is...Het lichtflitsmoment dat ze  leuk opdrogen en elke tijd hun goed en mooi staat en wat een verschrikkelijke bofkont ik ben dat ik dat van zo dichtbij en intens mag meemaken.

Er zit al aardig wat tijd in mijn verleden en ik ben zeker van plan om nog heel wat tijd in het nu en de toekomst te stoppen...als er een deurtje in de tijd zou zijn,zou ik dan terugstappen? Nope,been there and done that! Zou ik het deurtje gebruiken om vooruit te stappen? Neuh,alle verrassingen weg.Ik ben veel te nieuwsgierig wat er nog komen gaat, met alle kadootjes en tegenslagjes die het leven nu eenmaal in petto heeft.

Time flys when your having fun...nou,dan zit dat bij mij wel snor. De tijd vliegt...echt :)!

Jo