Jo en kleuren

Ik ben terug bij de basis. De basis? Jazeker, de basis en dan bedoel ik ook de basis...compleet met pen,papier en gekleurde viltstiften! Het is dat ik biologisch net geen 6 meer ben, maar gedragsmatig?

Ik kan het niet uitstaan! Ik sleur vriend en vijand mee in het avontuur van "Grip Op Koolhydraten", maak mijzelf en anderen enthousiast, heb de boeken tot gort gelezen, evenals alle etiketten van alle (ja en dan echt alle...nou bijna alle, de wc rollen heb ik dan weer niet gelezen...;) ) producten wat ik via noeste arbeid in grote zware tassen naar binnen sjouw en een plekje geef in mijn kast. Ik ga voor puur, denk puur, eet puur, kook puur, voel me puur het is al bijna pure waanzin.

Waar zit die waanzin in? In het feit dat ik absoluut geen enkele grip heb op mijn gewicht!Niks,nada,noppes. Het is alsof ik mijn oude autootje die niet rijdt een grote metamorfose geef.
Ik lees de technische boeken, ik lees de doe-boeken, raak enthousiast en ga flink aan de gang. Ik poets,ik wrijf, ik sleutel, breng nieuwe onderdelen aan, haal oude onderdelen weg en gaandeweg zie ik het oude koekblikje omtoveren tot een glanzend,snorrend juweeltje, het straalt je tegemoet...maar rijdt nog steeds niet :(.

Ik kreeg gister het berichtje dat er 110 GOKkers op de meeting komen,hartstikke leuk!
Bijgevoegd een paar succesverhalen,heerlijk om te lezen. Bij bijna alle jubelmomenten van de ander jubel ik inwendig mee en roep: "Ja, dat heb ik ook! Hoe geweldig,hoe leuk,hoe super is dat??" Positieve veranderingen die genoemd worden vinden daadwerkelijk plaats. Het uiteindelijke doel genaamd "afvallen" is een semi-doel geworden. Ja, ik val af in centimeters en nee ik val niet af in kilogrammen, zelfs niet in grammen!

Hoe frustrerend en irriterend is het om wel Grip Op Koolhydraten te hebben en geen Grip Op Gewicht?
Mijn ultieme bevestiging,want zeg nou zelf...als het vet weggaat,verwacht ik dat het gewicht meeneemt...toch? Ik ben vanaf half augustus bezig en werkelijk...ik word niet lichter. Al het andere bereik ik wel (zie vorige blogs) en ben ik zeer dankbaar voor. Het is voor mij de reden om door te gaan.

En ik ga door...met pen,papier en viltstiften. Ik vecht niet meer tegen mijn weegschaaldraak, ik ga het mormel temmen. Niet rechtstreeks, wel indirect. Geen idee of mijn missie slaagt...ik ga er wel van uit,anders heeft het weinig zin om mee te beginnen ;).

Ik schrijf nu alles op wat ik eet en drink. Aan het einde van de dag komt de funpart...ik mag kleuren,jee! Via pen en papier en kleur probeer ik te achterhalen waarom mijn draakje niet doet wat ik wil,want ik wil het zo graahaag! Ik ga er vanuit dat ik iets over het hoofd zie waardoor het gewicht stabiel blijft. Overtreffende trap? Medegokster boerderijdinnetje komt over mijn bevallige schouder meekijken waar het kinkje in mijn kabel zit. Dit is ook zo'n beetje mijn laatste strohalm...iksnappehetnie,iksnappehetnie,iksnappehetnie...het werkt,ik zie het, ik lees het,ik hoor het...alleen komt het bij mij nog niet van de grond en ik wilhetwilhetwilhet!

Tot zo ver mijn volwassen gedrag...ik ga nu mijn viltstiften zoeken en lekker kleuren :)

Jo