Het is stil...stil op mijn oprit...er staat daar een klein groot plekje heel erg leeg te wezen...mijn koekblikje is uit logeren,fijn bij zijn andere grote vrienden en vriendinnetjes en ik gun het hem...maar toch,het is stil...
Mijn koekblikje is nog niet zo heel erg lang in mijn leven. Het is zo'n koekblikje waarvan de auto-buurman zich afvroeg wat ik erin zag? Destijds snapte ik de vraag niet,nu ik er op let wel...het type koekblikje wat ik rijd, vervoert vele mensen met voornamelijk grijs haar. Nu heb ik her en der ook een paar grijze haartjes,keurig weggewerkt door kapperdinnetje waardoor ik niet val onder de groepsnoemer grijzedakduif,maar toch...
Mijn koekblikje is de sportieve variant...wat zeg ik? Hij heeft sportvelgjes en mistlampjes! De luxe uitvoering met airco,armsteuntje,elektrische ramen, centrale deurvergrendeling en een motor...De lichtste die er is! Eigenlijk is het een rijdend naaidoosje, zo klinkt en rijdt hij ook.
Ga ik de snelweg op, dan moet ik de neiging onderdrukken om de deur open te gooien en a la Fred Flintstone mee te trappelen om snelheid te maken. Nee, snel is die die niet. Het uiterlijk zet je op het verkeerde been en dat vind ik leuk ;).
Mijn koekblikje is ijsblauw met zo'n mooi glansje eroverheen en om het plaatje compleet te maken?
Hij heeft racestrepen! Ja,echt...en niet die strepen die je overal ziet,welnee...he-le-maal-ei-gen-zin-nig-ge-Jo-stijl. Ik heb strepen met bloemen erin,sterretjes,krullen waardoor menig nekje zich omdraait als ik tevreden langs knor in mijn naaidoosje annex koekblikje. Hij doet precies waar hij goed in is :)
Maar ja, nu is tie uit logeren...we hadden een moeilijk dagje gisteren. Zoals altijd komen wij er samen sterk uit, want je bent bikkelien of niet. Wel met knikkende knieen en zweet in de handpalmen,maar dat terzijde.
Een paar dagen terug snorde mijn koekblikje een beetje schurend,niet het tevreden naaidoosje geluid van weleer. Ik met al mijn technische kennis (in boekvorm zou dat eruit zien als een leeg tekenblok) gemeld bij hubbie en kreeg het advies:"Flink remmen,kunnen de remschijven wel eens zijn". Uitgevoerd op een veilig momentje zonder kinderen aan boord (die hoeven geen vliegles te krijgen) maar nee...werd niet veel beter.
Gister reed ik van ons dorpje naar een dorp om koffie te leuten bij mijn lagere-school-dinnetje. Het geluid op de heenweg was mwoah...toen ik de auto uitzette,schuurde die gewoon door...eng!! Als die maar start straks *fingers crossed*. De tijd vloog om en hup,door de auto in en terug naar mijn dorpje. Starten,ja..achteruit,mja...rijden,getver nu schuurt ie nog harder en ik moet de snelweg nog op :(. Alsof ik hem martelde! Hij schreeuwde het uit,schuren,piepen en Jootje met natte handen aan het stuur. Ik zag hele (en halve) scenario's voorbij komen en had alle "plan B mogelijkheden" paraat mocht ik stranden op de snelweg...wie haalt de kinderen,wie haalt de auto,wie haalt mij en hoe zorg ik ervoor geen persoonlijke kreukels te krijgen in geval van een ongeluk? Alsof ik daar invloed op kan uitoefenen...tuurlijk!Op constante snelheid doorgereden en halverwege de megareis van wel een kwartier hoorde ik mijzelf praten tegen mijn koekblikje: "Kom op, je bent bijna thuis, nog een klein stukje, dit kunnen we, je bent een grote auto,straks mag je uitrusten,dan neem ik de Harley Trapson en loop met het kroost naar huis,voor nu...power! Zijn wij bikkels of niet??" We hebben het gered, adrenalinekick en al en wat was ik blij dat ik thuis was :)!
Op fietse naar school en in prachtig weer teruggewandeld met een nukkige Troelawupwup (die zit even in moeilijk vaarwater,groeisprongetje ofzo? In ieder geval zit mijn opvoeddeskundigheid in zwaar weer...of te wel,jeetje,pittig,doe ik het goed? En natuurlijk gaat Uppergup daar in mee, dus ja..mijn beide handjes zijn gevuld en ik ga door met vallen en opstaan...terug naar het originele verhaal) Hubbie gebeld/gemaild met mijn technische problematiek. "Ja, toen ik er van het weekend in reed, dacht ik al dat er onderhoud aan zat te komen,dat was geen goed geluid." (...) Fijn dat jij me daarvan ook op de hoogte hebt gesteld en mij vrolijk door laat tuffen...sjucht! 's Avonds een technische blik van hubbie erin gegooid (in boekvorm ziet dat eruit als een dikke pil met heel veel woorden en weinig plaatjes) en muziek-buurman deed ook een duit in het zakje...Beiden geen idee!
Ondertussen heb ik de garage gebeld en in mijn vaktechnische termen uitgelegd wat er aan de hand is
"Mijn auto maakt zo'n raar geluid meneer, hij zegt kggg en tsss,maar niet de hele tijd en het zit voorin,ja ik denk een beetje aan de rechter,nee linker,o nee toch wel rechter kant..ik denk dat het de distributieriem is of de V-snaar (kijk,ben niet helemaal dom, maar doe mij graag een beetje simpeler voor dan dat ik daadwerkelijk ben,gniffel).
Ik mocht mijn koekblikje gelijk komen brengen,waarop hubbie in mijn autootje sprong, de kinderen uberenthousiast meegingen want ja...in het donker rijden,straks nog naar de kijkavond op school en weglopen bij het avondeten "Life is great!" en ik in de grote leasebak met hoog herniagehalte er achteraan.
En nu is het stil op de oprit,er staat een klein groot leeg plekje. En als die weer gevuld is, is de portemetniks waarschijnlijk leeg ;)! Het hoort erbij...en ik krijg dan een tevreden snorrend naaidoosje annex koekblikje terug en is Jo wederom mobiel en tevreden!
Jo
Geen opmerkingen:
Een reactie posten