Zooooo....ik is er weer,he,he.....lekker hoor!
Waar was ik dan? Nou,gewoon...thuis. Geen tijd? Druk? Geen inspiratie?Niets te vertellen?
Als de dag aanbreekt dat ik niets meer te vertellen heb,is het dezelfde dag dat Pasen en Pinksteren tegelijk gevierd worden. De uitdrukking "Ik heb geen tijd,ik heb het zo druk" is er een waarvan ik spontaan begin te hoesten. Iedereen heeft evenveel tijd,het zit hem in de keuzes...waar ga ik voor,met wie wil ik tijd doorbrengen en wat wil ik doen op welke manier.
Geen inspiratie? Geef me een woord en ik schrijf een blog!Maar waar bleven je stukjes dan? Leg ik je uit....
Omdenken heeft mijn interresse....van de week las ik er een die behoorlijk binnenkwam.
Mijn leven zou perfect zijn als ik niet zo'n perfectioniste was
Mijn persoonlijke lat ligt hoog,heel hoog...Ik doe het goed of ik doe het niet,ik geef me voor 100%!Verantwoordelijkheidsgevoel en plichtsbesef zijn doordrenkt tot in de kern en ik kan feilloos benoemen waar mijn verbeterpunten zijn. Een 100% score is lastig te halen en te houden.Ik ben gewoon nooit klaar of kan even rustig achteroverleunen en genieten...in mijn hoofd ben ik al met het volgende bezig ;)
Een van mijn gekke tics is dat ik "pas leuke dingen voor mijzelf mag doen,als ik mijn werk klaar heb" Ehmmm,ja....grote valkuil! Mijn werk is thuis en is nooit klaar...het schrijven van dit blog valt bij mij onder de noemer "zeer leuk!" Voel je mijn dilemma? Bij het starten van mijn blog dacht ik er meer regelmatig erachter te zitten dan dat ik in de praktijk doe. Op zijn minst een keer of 2 tot 3 per week,maar soms komt het dagelijkse leven ertussen :)
De afgelopen weken lekker bezig geweest met rommelen in huis. Zodra ik begin,ben ik niet meer te houden. Heb ik het in mijn hoofd,dan zit het niet in mijn kont:) Ik buffel door totdat ik klaar ben,zonder de kantjes eraf te lopen...Ik kan namelijk niet "met de Franse slag" ,vind ik zo zonde van mijn tijd en energie die ik er al in gestopt heb, om dan met een (gevoelsmatig) halfbakken resultaat te eindigen... Hubbie laat mij gaan...hij weet dat er geen houden aan is en dat het makkelijker is om met mij mee te gaan. Gaandeweg ziet hij in dat mijn manier van organiseren,structuren aanbrengen en opruimen pluspunten met zich meebrengt. Ik ben van de puntjes op de "i",hij is van "het werkt toch?"
Hij is nonchalant,ik superprecies...kortom een gouden duo ;)
Ik ben begonnen in de garage (hubbie planken ophangen en stort rijden),door naar de bijkeuken (kast en bureau opschonen en kliko vullen),de keuken (helemaal uitsoppen en wegdoen wat ik niet gebruik of ga gebruiken,hallo kliko) door naar de slaapkamers van de meiden (hubbie meubels schuiven en spiegels ophangen) terwijl ik door de weken heen sneaky oude prul en kapot speelgoed wegsluis richting stort. Alle kledingkasten worden uitgemest,pffff! Onze zomerkleding gaat richting zolder,alles in een kast wil wel,het hangt alleen shocking klem ;) Frustratie en irritatie elke keer als ik de stapels wasgoed probeer terug te plaatsen in die volle kasten...Hallo ruimte! Troelawupwups kast is ubervol: en de kleding van zuslief (kaliber:prinses en roze,terwijl Troelawupwup stoer en ruig is...neu,werd niet veel van gedragen,maar onder het mom "stel je voor" toch maar bewaren...) en haar eigen kleding afgetoeft met een flinke groeispurt...Precies,zo laat is het ;) Te goed en te mooi om "zomaar" weg te doen, fijn dat mijn vriendenkring bestaat uit leuke meiden met dito leuk kroost...uitdelen maar :) Iedereen happy!
Maar goed,door al dat heen en weer schuiven en verplaatsen kwam ik bij mijn een-na-grootste-klus uit...De zolder. Deze is net zo groot als de hele benedenverdieping,wordt hevig gebruikt door de kinderen en de spullen waarvan we nog niet goed weten wat we ermee gaan doen of willen doen,staan daar. Ook ons bedrijf en mijn eigen wasstraat, waar ik na menig speelmoment via de stap-hink-sprong bij mijn plekje kon komen en dat was ik zat! De raderen draaiden en als ik weet wat en hoe ik het wil? Waas voor de ogen,mouwen omhoog en gaan met die banaan! Met extra hulptroepen zoals Marktplaats,de kliko en de stort...blik op oneindig en verstand op nul. Halverwege zonk het mij echt in mijn schoenen....wat een bende,wat een zooi en komt hier überhaupt nog een einde aan? Ik had al zoveel opgeruimd,schoongepoetst en weggewerkt, ik denk dat een stukje zin eveneens was vertrokken. Hubbie heeft nog een paar keer het zware spul voor me naar de stort gebracht en bouwde daar zowaar een haat-liefde band op met een van de medewerkers...Hubbie werd elke keer op de korrel genomen als hij er kwam,elk stukje moest precies weggezet worden en hij werd gecontroleerd tot en met...Elke doos moest bij het oud papier en de inhoud mocht hubbie even bij de verschillende inleverpunten brengen...hoe krijg je hem op de kast? Precies! Ondertussen via Marktplaats spulletjes verkocht om het geld bij de Ikea linea recta uit te geven aan opbergruimte. Alles om de economie draaiende te houden,haha! Ik ben er wel een week of wat mee aan de gang geweest en ein-de-lijk is het klaar...Toen de badkamer van boven tot onder uitgesopt en schoongemaakt en ben ik klaar? Ehmmm,nee....zie 100% score,ik zie nog steeds verbeterpunten...is niet altijd fijn om perfectioniste te zijn,wel handig en praktisch maar heeft zeer zeker een nadeel.
Na zoveel werk vond ik dat ik het nu wel verdiend had om een stukje te schrijven,gewoon omdat het leuk is :)!
Jo
Geen opmerkingen:
Een reactie posten