Jo en goed fout

Er zijn situaties waarin de intentie goed is en de uitwerking fout...goed fout dus.
Nooit de fijnste momenten om mee te maken,maar zo af en toe..tja,beland ik daar wel in.
Dat het fout gaat,dat hoort erbij. Op welke manier je het weer goed maakt...?

Had ik eindelijk de angel uit het hele Sinterklaas Stress Syndroom hier in huis,komt het via een boemerangeffect terug vanuit een totaal onverwachte hoek...school!

Uppergup zit inmiddels in groep 5,dit betekent lootjes trekken en surprise maken. Ze zit in de combinatiegroep 5/6 en had een medeklasgenootje getrokken uit groep 6. Tikkeltje tegenop kijken toch wel,ze kende haar niet zo goed en ze had er zin in :D!

Juf legt de gang van zaken uit aan de kinderen in de wetenschap dat zij dit thuis overbrengen en er duidelijkheid heerst. Uppergup is niet mededeelzaam. Waarom? Omdat zij het weet! Natuurlijk hoeft zij niets te overleggen met mama,want kom...dat is toch iets voor baby's,duhuh,ik zit in groep 5. Ik ben een regelmama en mag graag weten waar ik/zij aan toe is en al doende probeerde ik via vragen aan info te komen. Uppergup heeft Oost-Indische oren...natuurlijk hoeft zij niet naar alles te luisteren wat de juf zegt,want dat is voor baby's,duhuh,ik zit in groep 5. Je voelt het hiaat aankomen? Uppergup had halve info opgepikt van wat de bedoeling was en een kwart van haar kennis met mij gedeeld...want dat is voor baby's,duhuh,ik zit in groep 5...Jaha dat weet ik nu wel,jij zit in groep 5...sjucht!

Verlanglijstje mee naar de winkel,Er staan 3 dingen op. "Uppergup,is het de bedoeling dat we 1 ding uitkiezen?" "Nou,weet ik eigenlijk niet....maar volgens mij wel." Snel een keuze maken...het zal wel 1 ding zijn want anders is de groep tot aan de Kerst bezig met uitpakken. Voor het lootjesbedrag koop je namelijk in een keer de complete A-C-tion leeg ;) Door naar huis om met de surprise aan de gang te gaan: Het klassieke fopkado! Men neme het kadootje,netjes ingepakt en verstopt het binnen een grote doos met papiersnippers en pakt het in met prachtig glimmend papier en kleurrijke plakband om het lekker lastig te openen...gniffel,gniffel! Week van te voren klaar,heerlijk geen drukte ervan want die Sint Stress is voor mij verleden tijd. Dacht ik....

Dag van te voren hoor ik van medemoeders dat er een gedicht bij hoort.Niet van Uppergup,want dat is voor baby's,duhuh,zij zit in groep 5. Lichtelijk geirriteerd vraag ik aan mijn meisje of dat er ook bij hoorde..."O,jaaaaa....8 regels,maar dat wist ik niet....." Je vertelt het me toch? Dan weet je het...sjucht! "Ja,maar ik wil spelen!" Dat kan...als je je gedicht af hebt,eerder niet....En het gedicht was zo af !Hopla,daar ging ze :)

Lekker,alles klopt...spullen mee naar school,heb het gezellig meis en ik zie je straks! Tussen de middag,alles prima! Kwart over 3? Dijkdoorbraak met loeiende sirenes voor minstens een half uur!!

De surprise en het kadootje zijn to-taal-niet-in-goe-de-aar-de-ge-val-len met als gevolg een diepverdrietige medeklasgenootje. Juf probeerde te troosten en te helpen...Nee het was ook geen surprise wat ze gekregen had,het was een ingepakte doos en er zat maar 1 kadootje in. De andere kinderen hadden alles gekregen wat op het lijstje stond en zij maar 1 dingetje. Juf heeft haar een extra chocoladeletter gegeven om haar wat op te vrolijken,zo sneu was ze. Uppergup moest vertellen voor de groep dat zij het gemaakt had en nee...dit was niet de bedoeling geweest...Tranen met Tuiten bij Thuiskomst!De een opgebeurd,de ander afgebrand...ai!

Wat een fijn en vrolijk kinderfeest had moeten zijn,werd een grote tranenpartij voor beide. Het klasgenootje uit groep 6 had zich al dagen lopen verheugen op het feest,haar surprise,wat zou ze krijgen en wie zou haar hebben? Ze stuiterde door het huis heen. Alles wat ze zag,was een ingepakte doos....en dan ook nog met maar 1 klein kadootje erin...Tranen met Tuiten bij Thuiskomst!

Uppergup had er buikpijn van,ze had het zo goed bedoeld en zo haar best op gedaan...het klopte toch?
Je idee klopte, alleen was het niet duidelijk overgekomen bij de ander. (Even een kleine noot van mijn kant...Uppergup is vrij nonchalant en geeft snel op...ik was al heel blij dat ze dit afgerond had!
Voor haar een hele overwinning en prestatie....ssssst,niet zeggen dat ik dat gezegd heb. Ze denkt daar zelf namelijk heel anders over,want ze is geen baby meer,ze zit in groep 5....) 2 Dagen gepraat en gedaan,kleine pesterijen doken op binnen de groep,kortom...geen feestelijke festiviteiten.

Ik kreeg er eveneens buikpijn van,geprobeerd om in contact te komen met de moeder van het meisje want dit is het laatste wat ik wil. Ik kreeg haar niet te pakken en ik dacht...zie ik je op school,dan spreek ik je aan. Prompt de volgende week zag ik haar staan en hup..er naar toe. Haar kant van het verhaal,mijn kant van het verhaal en alles werd duidelijk en helder. Gepraat met de dochters en het was goed. Het meisje is op Uppergup afgestapt en heeft gezegd dat ze het niet erg vond. Dan vind ik je groots!

Het zat ons niet lekker dat het klasgenootje zo'n bittere nasmaak kreeg van het Sintfeest op school.
Gelukkig was daar de Kerstman,die het hele verhaal had mee gekregen. Hij zag dat er kinderhartjes aan beide kanten gebroken waren...Vanuit zijn grote zak toverde hij een kado en de eerste Kerstsurprise was een feit! Een persoonlijk gedicht erbij "want gaat iets niet zoals het moet,dan maak ik het graag weer goed" Uppergup bracht het persoonlijk naar haar klasgenootje en de breuk in de beide kinderhartjes smolt weer aaneen. Beide dames blij en de hobbels gladgestreken!

Vandaag sprak ik de medemoeder...Stralend omdat haar dochter straalde! Ik luisterde stralend,omdat mijn dochter straalde! Wat goed fout was,werd goed goed...gelukkig!

Jo