Jo en de aftrap

De afgelopen dagen heb ik op wolkjes rondgewandeld. Mijn verhaal "Jo en een gokje wagen" heeft voor hele leuke ontwikkelingen gezorgd! Ik grinnik nu nog na en de blosjes...nou die zijn bij vlagen alom aanwezig!

Mijn vriendin met de positieve GOKervaring heeft mijn verhaal gepost binnen de internetppagina's van haar Gokkringen (thanx!!) en ik kreeg eeeeeeeeeenorm veel hits,leuke reacties en ....nieuwe lezers! Vrijdag was ze hier om ons feest mee te vieren en al snel ging de discussie over de letters die je hier leest...Jo,doe er nou meer mee,ga ervoor,te leuk,niet te bescheiden zijn,er is publiek, gewoon doen, hoe vaak moet ik het nou zeggen...en aangezien ook zij taalvaardig heel scherp is, was het de ene kwinkslag op de andere en voordat ik het wist flapte ik eruit..."Ja he en wat een bak...voor hetzelfde geld leest Yvonne Lemmers dit en volgt ze mij i.p.v. ik haar...woehahahaha!"

Lang verhaal kort...Dat is dus inderdaad het geval :) De volgende ochtend was het al een feit,samen met vele andere personen die mijn avonturen willen volgen en echt...dat is een heel bijzonder gevoel, ik voel mij vereerd...Wees welkom en mocht je willen reageren? Heel graag,ik ben dol op interactie!

Vandaag de aftrap en aangezien de lat hoog ligt,er zoveel stokken achter mijn deur staan dat er een compleet bos is ontstaan, haal ik mijn schouders op, haal diep adem en ga...

Mijn voorbereiding is meer dan prima geweest. Was ik de eerste week na mijn vakantie druk bezig met de oude vertrouwde manier van gezond eten,matigen en sporten...de tweede week heb ik het allemaal laten varen! Alles losgelaten, beweging nihil, eten en drinken waar ik zin in had en wanneer ik er zin in had. Het boek gelezen,nog eens gelezen,lezen,stukkie terug halen en de belangrijke stukken doornemen...even wegleggen en tja,nog maar eens lezen. Kortom,die ziet er nu al uit alsof het hier al jaaaaaaaaaaren gebruikt wordt. Mijn schrift ligt klaar met alle bij te houden tabellen...gewoon met pen en papier,lekker ouderwets :)

Vanmorgen gewogen:101.8 kilo (geen verrassing) en de cm. gemeten  (onaangename verrassing). De foto's van wat straks de voor- en de nafoto's moeten gaan worden,zijn gemaakt en heel eerlijk? Het valt mij vies tegen! Weten dat het te veel is en weer door gaan met het leven van alle dag is iets anders dan de daadwerkelijke confrontatie met getallen en foto's... accepteren dat dit is wie ik nu ben. De gloriedagen van blij zijn met eerder behaalde resultaten bieden nu eenmaal geen garantie voor in de toekomst. Met Sonja Bakker kwam de teller op -33 kilo en vijfeneenhalfjaar later zijn daar toch weer 10.8 kilo bijgekomen.

Mijn plan van aanpak is simpel...ik volg de aanwijzingen van dit boek en elke dag sta ik 20 minuten op de crosstrainer. Sterker nog...ik zal hem in beweging zetten ook ;) Wegen doe ik elke dag, meten...ben ik nog een beetje over aan het dubben. Goed geschrokken! Ik wil er een positieve draai aangeven door het te zien als een kadootje...wekelijks meten kan grotere verschillen laten zien (ga ik klakkeloos vanuit voor het gemak omdat ik dat heel heel heel graag wil geloven op dit moment). De WOWmomenten zijn mijn kadootjes *fingers crossed*.

De start is raar...ik doe nu precies het tegenovergestelde van wat ik gewend was. Angst voor vet zit diep merk ik...uit een gevoel van veiligheid (en omdat het lekker makkelijk is) begonnen met Turkse yoghurt met lijnzaad en bij de koffie -ik had niet eens trek!- (uit nieuwsgierigheid naar de smaak en het tussendoortje-gewoonte) alvast 2 roomkaascrackers gemaakt,besmeerd met boter en kaas (wat een smaak,lekker). Ik eet vet,ik eet -voor mijn doen- veel, het schuldgevoel en de "foei- foei- foeis" rollen door mijn hoofd...en het klopt met de richtlijnen...Ik weet dat de uitvoering goed is en het voelt enorm fout :( 

Kwestie van doen en doorzetten...Ik ga voor de 6 weken en dan is het simpel...daar komt mijn favoriete slogan weer....Don't just do it,get it done!

Jo