Jo en weddenschap

Gisteravond, bij het bereiden van de goulash, schoot het mij in de gedachte.
Stel dat het lukt,stel dat hier een engeltje in woont dat over mijn tong heen piest...dan wil ik daar optimaal van genieten. Beetje rijst erbij,wijntje erbij en ongegeneerd opscheppen.

Mijn goulash heeft gisteren de tafel niet gehaald. Opgegeven? Nee,steengoede tips gekregen. Ik laat hem en langer staan zodat de smaken beter tot hun recht komen en het vlees malser wordt en de soep inkookt tot saus. Vanavond zijn de dametjes aanwezig bij het kerstdiner op school..of zoals zij het noemen: We gaan "Yankee-Doodlen" op school :) Er worden meerdere gangen,hapjes,toetjes gemaakt door de ouders,dus dat beeld klopt als een zwerende vinger.

Geeft hubbie en mij de tijd om te genieten van de goulash,lekker veel ook...Maar ja,het weeg-en meetmoment is de volgende ochtend en als ik rijst erbij neem (Koolhydraten!!) eet ik lekker en eindig ik rond en bol...niet gunstig voor mijn weegschaal...dus...vanmorgen mijn meet-en weegmoment gedaan. 1 Dagje eerder dan normaal,maar dat geeft niet.

Ik had een klein weddenschapje met mijzelf afgesloten. Stond de 97 in de ogen van mijn spinnende draakje te lezen? Dan eten we vrijdag good old pannenkoeken...die met melk en bloem en stroop!
Staat er een andere boodschap,dan mag ik "groen troostvoedsel" shoarma met veel knoflooksaus en sla. Zeg nou zelf,voor beide loopt het water in de mond toch? Win-win all the way :)

Okay,komt ie!

Borst:                       - 0.5 cm. ( totaal - 7 cm.)
Taille:                      - 1 cm.    (totaal - 12 cm.)
Heup:                       - 0.5 cm. (totaal - 10.5 cm.)
Gewicht:                  - 0.4 kg.  (totaal - 4 kg.)

Vrijdag Pannenkoeken!!!

Zoals ik eerder schreef had ik niet echt een doel voor ogen,maar stapte ik juist weg van mijn frustratiepunt. Dat doe ik nog steeds en het stapt heerlijk. Tijdens het wandelen zag ik in de verte toch mijn eerste doel verschijnen. Zo vanuit het niets was hij er en is welkom...in een rustig tempo ga ik naar 95 toelopen. Het fijnst vind ik dat de centimeters blijven verdwijnen...onbeschrijfelijk gevoel van vrijheid en mogelijkheden.

Nu eerst de voorpret van de pannenkoeken...dat wordt een grote stapel ;D!

Jo