Jo en de moppers

Stelde ik gisteren nog de vraag of iemand minder leuke kanten van het GOK verhaal ervaren heeft...vandaag krijg ik ze in volle vaart om mijn oren.

Gisteravond na het eten kwam bij mij de omslag. Een lekker maaltje in elkaar gezet, gezellig en goed gegeten en voldaan van tafel. Helemaal in mijn nopjes...dit gaat lekker!! Hubbie ging met de meiden vissen (primeur!) en ik ruim de boel op en af. Aangezien zij even de deur uit waren een uitgelezen moment om mijn crosstrainer te gaan vergezellen.

Tijdens het afruimen kelderde mijn energie van hoog naar zeer laag. Voor mijn gevoel deed ik van alles en gebeurde er niets. Warrig heen en weer lopen, vaatwasser indeling wat niet werkt,met de hand het laatste beetje wegwerken. De logische volgorde wat ik normaal gesproken doe met 2 vingers in de neus op de automatische piloot,compleet de deur uit...bij alles bewust nadenken. Mijn lichaam voelde ondertussen 2x zo zwaar, ik hoorde mijzelf zuchten en steunen en kreunen en nadat ik eindelijk klaar was...sjokte ik richting de trap en hees mijzelf omhoog richting zolder.

Ik ben tot de eerste verdieping gekomen. Ik had steken in mijn rug en ik hoor mijn fysiotherapeut (ik ben op het moment een samenhangsel van krakkemikkigheden,komt wel weer goed) nog zo zeggen...de pijn mag niet verergeren. Hmmm...laat ik dan slim zijn en i.p.v. de crosstrainer te doen,mijn oefeningen uitvoeren. Bewegen=bewegen en aangezien dat liggend moet,had dat een enorme aantrekkingskracht op mij :) Liggend op mijn buik,steunend op mijn armen duw ik mijn ruggegraatje weer in model. Paar tellen volhouden,even ontspannen en nog een keer...even languit liggen...en door! Nou,ik lig wel goed zo eigenlijk...languit,mijn ogen zwaar, een hoofdpijn die komt opzetten,even... rustig... aan..... doen... Wat mij betreft bleef ik de rest van de avond zo liggen!

Wat mijn gezin betreft natuurlijk niet,dus hup in de benen en door! Tanden poetsen,zalfjes smeren,kletsen,knuffelen,boekjes lezen,liedje zingen en bijzondere vragen beantwoorden (Troelawupwup: "Mag ik jou een vraagje stellen,mama?...Is moeder zijn ook moeilijk?"). In ronde 2 een zelfde ritueel bij Uppergup om vervolgens neer te ploffen in de bank. Daar heb ik een uur onderuitgezakt gezeten, ik irriteerde mij enorm aan het feit dat er net een leuke film op was en die steeds enorm irritant onderbroken werd door veel te lange en stompzinnige reclames en ik had er geen zin meer in en die domme tv ook en net als ik even wil relaxen,tssss en hmpffff en grrrrr!!

Vanuit het niets,boos, geirriteerd, de hoofdpijn nog niet weg en tot overmaat van ramp een smaak in mijn mond die niet lekker is...Gewoon een kauwgompje,lekker fris! Aaaaah,mag niet,hmmm...dan zo'n zuigsnoepje,altijd lekker...mag ook niet,stikt van de zoetstoffen, cola mag niet...koffie,water of thee of bubbeltjeswater en daar heb ik nu gewoon effe geen zin in! Lekker met mijn kont tegen de kribbe,och,ik herken zo onze Uppergup helemaal in mijn gedrag ;) Ik ga wel alvast wat lijnzaadcrackers maken en laat ik hubbie proeven,doe ik ook een rookkaascracker,voorraadje aanleggen en bezig zijn.

Snackjes GOKproof klaar gemaakt (cracker met zalm en rookkaas met heksenkaas,beide met roomboter) en saampjes geproefd. De lijnzaad werd al hard minder,helemaal nadat hubbie alle stukjes nog net niet uitspuugde, het beleg daarentegen kon de goedkeuring wegdragen. Toch dat glas water erbij gedaan en de rust kwam al wat terug. Het boek nog eens doorgebladerd,even checken of mijn koolhydratenuurtje klopte,nee...nee?...ah,nee! De verhoudingen klopten niet,nou lekker dan...mijn mopperserie was weer terug...heerlijk zo'n kort lontje. Door naar bed,gewoon even klaar zijn!

Vanmorgen opgestaan met nog steeds hoofdpijn,een smaak in mijn mond die het meest lijkt op de avond ervoor flink doorzakken...zonder de lol daarvan te hebben gehad. Ik ben niet vooruit te branden,zware benen,zware armen, ik ben een echte vaatdoek! Licht in mijn hoofd, soms draait de wereld zomaar alcohol-loos. Absoluut geen honger,eerder het tegenovergestelde...geen zin om te eten. Algehele welbevinden tuimelt naar beneden...Het hoort erbij,ik was op de hoogte. De afkickverschijnselen kwamen bij de grote omslag van Sonja Bakker ook voor. Mijn lijf laat van zich horen en ik hoor en voel het.

Ik strompel de badkamer in waarop hubbie zegt: "He, slanke den!" Een goed begin en ja, volgens mij is er ergens een geheim ventieltje losgedraaid in mijn zwemband want het wordt anders... Nee,ik pak nog niet de cm. erbij,die bewaar ik als kadootje. De weegschaal wel...en die geeft nu alweer -0.7 aan. Gaat goed! Ik pas mijn ritme aan voor vandaag en dobber gewoon rustig de dag door.

Jo