Vrijdag, de laatste dag van de eerste schoolweek.
Volop in het gewone leven,het normale stramien en ja...ik vind dat lekker.
Het is een goede tegenhanger voor de "laat maar waaien vakantie modus"en ja,die vind ik ook lekker.
Na een positieve,energieke,verkwikkende,blije en zorgeloze start van zowel hubbie, Uppergup, Troelawupwup en Gokkende ikke hadden wij een gezamelijke meltdown zo rond de middag van donderdag. Ik had stiekem al een voorlopertje gedaan op de woensdag en dat was maar goed ook.
Als moeder zijnde heb je off-days,vermoeidheid,een "effe -nu- niet" bui...zodra de kinderen iets mankeert,parkeer je deze privileges op de tweede plaats en sta je klaar voor de rest van de (un)happy family...TLC!
Ik heb enorme voorraden van dit wondermiddeltje klaar staan,kan het te kust en te keur pakken. Is de rust teruggekeerd,vullen de voorraden zich weer aan. Prettig geregeld! Tender Love and Care, werkt voor alle kwalen,buien,ziektes en heeft een sterk verbindende factor als bijwerking. Donderdag kon ik de bodem van mijn voorraad zien,pfffff!
De dames hebben -evenals hun moeder- moeite met doseren. Wij gaan volle bak erin,gaan voor de complete 100% ,doordoen tot het klaar is en de eigen hoog opgelegde/gevraagde lat behaald is. En soms...heel soms...ligt die lat gewoon een beetje te hoog. We willen wel, alleen is de rek eruit,de energie verdwenen en de puf weg. Hulp vragen,doel een beetje naar beneden bijstellen...lastig,liever niet,doe nog wel even door. Dat gevoel is niet fijn,er moet opgeladen worden en dat kan alleen maar door eerst dat vervelende gevoel eruit te gooien,zodat er ruimte gemaakt is voor nieuwe energie.
In dit geval...huilen,schreeuwen,niet willen eten,de rug toedraaien naar grote zus en mama, intens verdrietig zijn,de juf is veel te streng! Snik,snik.... Via de Tuttels,een warme schoot,2 armen om haar heen en wat kleine knuffeltjes in dat heerlijke nekje...tankt ze bij. Gooi het eruit! Schoorvoetend eet ze wat, vertelt ze de leuke dingen van school en samen belichten we de andere kant en besluiten we dat nieuwe dingen tijd nodig hebben en dat we die geven. He,rust...heerlijk,want niets is zo door merg en been trekkend als je hummeltje met zulk groot verdriet te zien en vooral voelen.
Snuf,snuf naast me...Waren de sluizen dicht bij Troelawupwup,komt er een dijkdoorbraak bij Uppergup. Tranen met tuiten, het konijn uit het dierenparkje is weheheheheeeeeeeeg. Een enorme impact op een dametje van 7. Samen met haar beste vrienden heeft ze een konijntje zelfbenoemd geadopteerd. Hij woonde in het dierenparkje naast de school. Elke dag voor de zomervakantie hebben ze voor het konijntje gezorgd. Een leuk beestje,helemaal zwart met de verrassend uitgekozen naam Zwartje. En Zwartje kwam ook als je die riep,hoezee! Er was een behoorlijke klik... Alle spanning en verandering van de afgelopen week worden bij het verlies van Zwartje erin gepompt. De sirene ging af... en af... en af.... en af! Tussendoor zei ze nog wel iets, alleen miste ik de ondertiteling. Zo hard huilen en vertellen mondt uit in een soort onherkenbare klanken,waarvan ik wel een paar woorden oppik,maar de complete context een beetje verloren gaat.Op de momenten dat de decibellen ietsje afnamen, werden andere vervelende ervaringen naar boven gehaald om volop verder te kunnen wentelen in het grote verdriet. Een mooie manier van opschonen en leegmaken...ware het niet dat Uppergup lang kan blijven hangen in deze emoties en het moeilijk is om tot haar kern door te dringen,daar waar de omslag plaats vindt. De bodem van mijn voorraadje TLC kwam in zicht...Met Troelawupwup op mijn ene been, Uppergup op mijn andere schommelde ik ze heen en weer, zachtjes in de nek knuffelend en "het is goed" als mantra...de rust kwam terug. De laatste naschokken worden ritueel onderling uitgeleefd..lekker hakketakken op elkaar totdat ook dat niet meer mag van mama en door naar de middag van school.
Een enorme uitbarsting,alle indrukken er weer uit...'s middags hadden ze het weer helemaal naar hun zin op school. Gelukkig maar,ontladen is nou eenmaal nodig ;) Zo...en nu mijn potjes,kruiken,flessen en pannetjes weer vullen,tot de volgende T.L.C. uitbraak!
Jo
Geen opmerkingen:
Een reactie posten