Jo en feest

Hubbie is officieel 40 jaar en 1 dag :)

Hubbie is er een van stille wateren en diepe gronden, koerst recht op zijn doel af, houdt niet van poespas,doe maar gewoon dan doe je gek genoeg,man van weinig woorden (okay,die compenseer ik ruimschoots voor hem,ik zeg gouden duo!) en in het middelpunt van de belangstelling staan...mwoah,niet echt ook al schuwt hij het niet.

Een mooi moment in zijn leven om bij stil te staan en een tijdje terug hadden we besloten om het te vieren met een bourgondisch tuinfeest...ergens in september. Op de een of andere manier struikelen we dit jaar over de vele en gezellige feestjes,dus spreiding is handig. Natuurlijk schat,strak plan..*gna,gna,gna*

De aanloop naar de dag der dagen kreeg ik al eens de opmerking "We doen toch niks he? Gewoon ons viertjes...?" Vermoorde onschuld...nee, we doen het toch later? Of wil je toch? Ik heb niemand gevraagd,ja onze ouders vast...maar dat is toch prima? Ach ja...is ook zo....*gniffel,gniffel*

Had ik al eens geschreven dat ik dol ben op verjaardagen? En dat ik ze echt heel belangrijk vind? Die ene dag die helemaal voor jou is? Ik mijn gezinsleden bijna aan de haren erbij trek om slingers op te hangen,leuke persoonlijke kadootjes uit te zoeken,'s morgens vroeg uit volle schorre stem en kleine slaapoogjes de jarige toe te brullen, de oplichtende oogjes van zowel de jarige als de mensen die het moment delen, ik er de kriebels van in mijn buik krijg en de vreugde wil delen? Niet?? Tja,that's me :) Hubbie lacht me uit met mijn kinderlijke enthousiasme en vindt het stiekem wel leuk...althans,daar houd ik het op.

Birthdayboy informeert voorzichtig hoe we dat met onze meiden gaan doen want die hebben nog vakantie en hij gaat gewoon aan het werk en vroeg de deur uit. Ga maar, dan kun je vroeg thuis zijn en vieren we het "dan nog wel". Een lichte verwondering gevolgd door berusting..tuurlijk,gewoon makkelijk doen als het makkelijk kan. Ik schuif nog snel even een verjaardagskaartje naar voren van ons drietjes, een snelle kus en draai me nog eens lekker om...Mijn innerlijke ikke kromt de tenen,vreet zowat mijn vuist op en pers mijn lippen op elkaar om maar niets te verklappen en dat nare gevoel weg te drukken om hem zo karig te laten vertrekken..aiaiai!!

De voordeur is nog geen 5 tellen achter hem dicht getrokken of Troelawupwup staat al op de gang,Uppergup 2 tellen daarna en met mij erbij is Feest&co compleet.
De slingers worden uit de kast getrokken, de ramen opengegooid,het huis van boven naar beneden versierd met bijbehorende plakkaten...laat het duidelijk zijn dat hier FEEST is! De haag wordt behangen met gekleurde vlaggen,deur en raam voorzien van een mooie 4 en ook nog een 0,kadootjes worden uitgestald op de tafel en doorrrrrrrr.....naar de winkel,boodschappen doen voor het geheime feest van vanavond. Natuurlijk vieren we dat wel, je wordt maar 1x 40. Het leven is een feestje,je hangt zelf de slingers op!

Hier zit even een klein onderbrekinkje,een minpuntje...Troelawupwup komt in de winkel naar me toe,zucht heel diep en zegt dan:"Maham...het duurt zo lahang..." Tja, dat lezen van al die etiketten op E-nummers,koolhydraten,wat mag wel,wat mag niet....pfffffffff en dat in combinatie met de gewone boodschappen,de verjaardagsboodschappen en de GOKboodschappen gecombineerd met 2 loslopende dochters waarvan de batterij is opgeladen...vond ik het nog een zeer nette tijd..maar dat terzijde :)

Om 16.00 uur komt de nietsvermoedende jarige Job thuis...hij rijdt de dam op,stapt de auto uit en samen met de buren juichen we hem tegemoet. De meiden komen thuis van het spelen en de kadootjes worden uitgepakt. En vanaf dat moment druppelen er "spontaan" familieleden,buren en vrienden binnen...het voorproefje op het bourgondische feestje is een feit en ging door tot in de vroege uurtjes! Ik heb enorm genoten van de verbazing op hubbies gezicht,de gesprekken,de ongedwongen sfeer en boven alles...het was sjo lekker gesjellig!...Missie geslaagd!

Jo