Jo en 80/20

Vandaag is mijn een-na-laatste-dag van mijn 6 weken periode.
Technisch gezien was dat eigenlijk afgelopen maandag, maar aangezien een week 7 dagen heeft, heb ik mijzelf de vrijheid gegeven om te schuiven ;)

Morgen is mijn D-day...het moment van meten en wegen en fotootjes is dan toch echt aangebroken. Er is geen weg terug. Technisch gezien wel maar als ik A zeg,doe ik ook B, gevalletje zelfdiscipline.

Natuurlijk hoort er -vind ik dan- een terugblik moment bij. Wat viel mee,wat viel tegen, waar loop ik tegenaan, heeft het mij gebracht wat ik hoopte of verwachtte..de uitgekauwde en beproefde vragen.

Sunny side:
Het meest opvallende is domweg...ik heb geen honger en zelfs geen trek in tussendoortjes. Dit is geen flauwekul opmerking om te promoten, het is zo. Ik heb geen moment het idee dat ik op dieet ben. Ik eet heerlijk en eerlijk. Met haviksogen wordt bekeken wat ik eet voor ontbijt of lunch, gevolgd door "Mag ik proeven??" en zelden dat ik "Jekkes" hoor. Okay, de selleriesalade vinden ze niks,maar voor de rest? De rookkaascrackers heb ik op rantsoen moeten zetten. De beide dochters zijn in staat om een pakje in een keer weg te eten, smullen! :)

Mijn ontstoken ogen en aften zijn compleet verleden tijd. De mascara en het oogpotloodje kunnen weer zonder problemen gehanteerd en gebruikt worden. Geen centje last! De huisarts had voor beide kwaaltjes geen oplossing. Het kwam terug...en terug...en terug.
Mijn huid is minder droog en meer zacht (met name de handen), de rare kriebel in mijn oor is (bijna) weg,het "wattengevoel in mijn hoofd" is verdwenen, de ogen zijn minder snel moe/zwaar en meer helder,de kleur in de toet is back en het gevoel van algemeen welbevinden is enorm toegenomen...dikke duimen omhoog dus! De overtreffende trap persoonlijk vind ik dat ik mijn figuurcorrigerendeharnas niet meer draag en merk dat mijn buik niet meer hobbelt en deint,het wordt steviger allemaal :)

Een intiem momentje...ik heb een ietwat rare stofwisseling met bijbehorende lachwekkende lichamelijke uitingen. Bij spanning of stress? Wham! Alles op slot! Mijn buik zwelt zichtbaar op,ik houd vocht vast, naar de wc gaan lukt niet (kon rustig een dag of 4 duren) en op het moment dat mijn lichaam pruttelend en hoestend en proestend weer op gang komt...alsof er een kurk uitgetrokken wordt. Met zoveel kracht dat de boel regelmatig kapot was van onder, ingescheurd,aambeien, you name it, I've had it..op regelmatige basis :( En ik kan je schrijven...AUWIE!! Het knullige is,dit gebeurde niet alleen bij spanning, ook bij bepaalde pastagerechten, als ik veel brood at en na een gesjellig feesju...tja, dan kon ik deze dagen uittekenen.
Het is verdwenen (!)...sinds de start geen blokkeersessies gehad en wat geeft dat een ruimte...letterlijk en figuurlijk!

Wat ik lees in de boeken is dat mijn lichaam mijn eigen vet opeet. Dat gebeurt inderdaad, mijn lichaam verandert, langzaam en gestaag. Voornamelijk rondom mijn buik/taille zie ik de veranderingen. De spieren komen weer bovendrijven als het ware, ik voel ze duidelijker en merk dat mijn lichaam hierdoor ook sterker wordt...of in ieder geval makkelijker en soepeler beweegt. Voor een stijve hark als moi een fijne bonus :) Mijn vetlaag is bezig te transformeren tot een vetlaagje en daar word ik heel blij van.


Niets is alleen maar een jubelstemming. Ik heb voor mijzelf de 80/20 regel die ik voor alles gebruik binnen mijn leventje. Het is mijn graadmeter of ik met iets doorga of laat varen. Het werkt heel simpel. 100% tevredenheid bestaat niet...je kan het leukste beroep van de wereld hebben, daarin zitten taken die gewoon niet leuk zijn.. Je kan de droomkerel ontmoet hebben, na de verliefdheidsperiode valt de roze bril van je neus en dan? Als je van 80 % geniet en positieve energie krijgt, neem je de 20% op de koop toe. Natuurlijk verschuift de verhouding wel eens wat, maar in het grote plaatje een gemiddelde van 80/20? Dan zit het goed. Zoniet? Andere keuzes maken zodat je wel bij de 80/20 uitkomt.


Down side:
Het grootste nadeel aan koolhydraatbeperkt eten met als doel af te vallen, want daar draaide het bij mij om, is het feit dat ik compleet op mijzelf teruggeworpen wordt. De bekende houvastkapstokken zijn er niet. De getallen van de weegschaal kelderen bij mij niet naar beneden, mijn kleding floddert niet om mij heen, broeken glijden niet van mijn heupen, de verschillende ontwikkelingsstadia van het afvallen zoals ik dat ken vanaf ongeveer mijn 18e gaan gewoon niet op. Het afvallen gaat compleet anders,lichaam krijgt andere vormen op plekken die ik niet verwacht of zie aankomen. Het komt sterk aan op zelfvertrouwen,durven,doen en afgaan op andere signalen die ik krijg (zie hierboven). Het gevoel van de touwtjes in handen hebben is er niet bij,eerder overgave aan de zienswijze en ervaringen van anderen. Dat vind ik moeilijk. Doordat ik geen honger heb of voel dat ik dieet, komt af en toe het schuldgevoel van oudsher terug "Ik doe er geen moeite voor,vandaar dat het gaat zoals het gaat". De oude bagage afschudden is lastiger dan ik dacht en tegelijk maakt het eten zonder schuldgevoel of berekeningen het leven zoveel aangenamer. Dualisme dus.
Verder is het spontaan op pad gaan geen aanrader...of GOKloos weggaan of van te voren plannen/meenemen qua eten. Alles heeft bereidingstijd nodig, het automatisme van broodjes smeren is na 6 weken nog niet ingesleten tot quiche maken of salade: Boodschappen doen en in huis hebben is de sleutel! O ja...en het ruiken uit mijn mond...dat is en blijft een dingetje wat ik erg vervelend vind. Nogmaals...sorry ;).


Allesomvattend...ik heb mijn 80/20 regel toegepast en ben er met glans doorheen gerold! De 20% blijft de onzekerheid en de gestage verandering qua gewicht. De centimeters worden wel minder. Is het doel van afvallen niet slanker en smaller te worden?  Alles bij elkaar genomen..ik voel me hier oprecht goed en lekker bij.

Zoals gezegd, morgen is de echte meet- en weegdag. Op het moment dat ik dit schrijf, heb ik niet alvast stiekem gekeken,ik weet niks,nada noppes...Mijn voorspelling? Ik verwacht dat er van mijn gewicht nauwelijks iets af is, maximaal 2 kilo en dan schat ik het positief in ;)! Het meetlint gaat me waarschijnlijk blijer maken, misschien wel een hele centimeter minder dan 2 weekjes terug?

Jo