Jo en groot

Ik heb een beetje de kriebels in mijn buik...het aloude en alom bekende "loslaten" doet zijn intrede.
Ik heb nog anderhalf uur te gaan, ik weet dat het goed komt, het is een verstandige meid, loopt niet in 7 sloten tegelijk,maar ja...als er iets gebeurt zal ze het zelf moeten oplossen...en lukt dat?

Uppergup wil al een tijdje alleen naar school fietsen. Ik snap dat, haar klasgenoten en buurjongens fietsen zelf naar school, geen papa of mama die meegaat. Hoe stoer is dat? Hoe groot ben je dan?
Alleen zijn de buurjongens een slagje ouder en groter en de klasgenoten wonen een ietsiepietsie dichter bij de school. Zij hoeven de weg der wegen niet over. En Uppergup is nog altijd ruim een half jaar jonger dan haar klasgenoten,doordat ze groep 2 en 3 in 1 jaar heeft gedaan. Leuk...maar heeft zeker nadelen!

De rondweg van ons pittoreske dorpje is er een waar vele vrachtwagens over heen zoeven. Groot voordeel is dat bijna alle chauffeurs stoppen voor fietsende kinderen,ook daar waar het niet hoeft :).
Vele auto's rijden voorbij...naar school/werk/winkel/etc. en sommigen hebben het druk :( Het meest enge vind ik persoonlijk de dames en heren die net hun rijbewijs hebben gehaald...ze zijn zo vol van hun eigen rijkunsten en hun eigen (of geleende) bolide,dat ze hun omgeving niet of nauwelijks opmerken. Het overschatten van hun eigen plek binnen de rest van de wereld vind ik ook niet helemaal realistisch ingeschat...been there and done that...ja toch?

Er zijn 3 manieren om de gevaarlijke weg over te steken en bij alle drie heeft iedere wijkbewoner zijn/ haar twijfels.

Manier 1: De rotonde bij de ingang van de wijk....slecht te overzien door de begroeiing in het midden. Als volwassene kun je er niet over heen kijken en naderend verkeer ziet jou evenmin. 3 Wegen tegelijk in de gaten houden,waarvan 1 er achter je ligt is al een hele klus voor ons,laat staan voor een kind...

Manier 2: Bij de brandweer langs. De gevaarlijke weg kan hier overgestoken worden met meer zicht op de weg en je wordt zelf beter gezien. De weg is hier recht, wat inhoudt dat de gemiddelde snelheid hoog ligt...richting 70 km. per uur in de bebouwde kom...precies,ai!

Manier 3: De fietsbrug met ingebouwd verkeerd hellingspercentage. Deze prachtige brug om te zien neemt je mee over de weg heen. Het is een hele beklimming door een constructiefoutje,waardoor de beenspieren een immense workout krijgen met ademnood op de koop toe. Bereik je het hoogste punt,zoef je "high speed" naar beneden,waar een ander fietspad kruist met het hogesnelheidspad.

Madammeke kiest manier 3 en op mijn voorwaarde "Mama fietst de eerste keer mee"  (en tettert alle veiligheidsregels die ook zij ondertussen kan dromen in je oren) en "als ik zie dat het goed gaat,mag je zelf terug fietsen" (gevolgd door een tiental tips en adviezen over hoe de tassen te dragen,wat te doen bij valpartij en 36 keer check check dubbelcheck denk je dat je dat kan,lukt,wil?)
Tuurlijk kan en wil ze dat...en ik weet ook echt dat ze het kan. Ik weet ook dat ze bij onverwachtse gebeurtenissen in paniek kan raken...

Wat ze niet weet is dat ik haar juf heb verteld dat ze vandaag voor het eerst alleen gaat fietsen naar huis en waarschijnlijk ook alleen terug naar school. Juf houdt een vinger aan de pols,ze hebben een lijntje met elkaar. Ze ziet Uppergup daadwerkelijk voor wie ze is...kortom,een juf haar gewicht in goud waard!

Alles in mij schreeuwt om zo de fiets te pakken en die prachtmeid van ons veilig naar huis te loodsen...en ik doe het niet. Het voelt verre van lekker of goed, dit is nodig voor haar zelfvertrouwen,haar eigen ervaringen opdoen en mocht ze me nodig hebben of het valt stiekem toch tegen...ik ben er. Voorlopig fiets ik nog wel met Troelawupwup heen en weer...nu is het haar moment,brrrrr! Ik zit straks vastgeplakt bij het raam in de woonkamer,is ze er al? is ze er al? is ze er al? Om vervolgens heel nonchalant samen te lunchen met een koppie thee erbij...

Kleine meisjes worden groot...al bijna 8!

Jo